تازه‌ترین اخبار

با حضور مدیرعامل شستان صورت گرفت:

افتتاح پایگاه مقاومت بسیج اداری کارگری شهرک پتروشیمی مکران

پایگاه مقاومت بسیج شهید حبیب‌الله افتخاریان شهرک پتروشیمی مکران با حضور مدیرعامل شستان، فرماندهان عالی‌رتبه سپاه چابهار و مدیرعامل پتروشیمی مکران افتتاح شد.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل شرکت توسعه پتروشیمی نگین مکران، ظهر امروز و با حضور جمعی از مقامات محلی، فرماندهان سپاه چابهار، مدیرعامل شستان، مدیرعامل پترو عمران مکران، جانشین فرمانده سپاه چابهار، رئیس امور بسیج ادارات، مدیران حراست شرکت توسعه پتروشیمی نگین مکران و طرح‌های مستقر در شهرک پتروشیمی مکران و به میزبانی مدیرعامل شرکت توسعه پتروشیمی نگین مکران، پایگاه بسیج اداری – کارگری شهرک پتروشیمی مکران افتتاح و به بهره‌برداری رسید.

مدیرعامل پتروشیمی مکران در حاشیه این مراسم بر اهمیت ترویج فرهنگ بسیجی بین کارمندان و کارگران بزرگترین طرح صنعتی سیستان و بلوچستان تأکید کرد و گفت: شجره طیبه بسیج اقیانوسی بی انتهاست که همه مردم و اقشار و بالاخص همکاران و کارگران عزیز با پیوستن به آن می‌توانند در ترویج فرهنگ ناب بسیجی در لایه اجرایی این شهرک پتروشیمی کوشا باشند.

شهید حبیب الله افتخاریان کیست؟/ تحصیل‌کرده آلمان که امام به او لقب ابوعمار داد

شهید حبیب الله افتخاریان، یکی از شهدای گرانقدر جنگ هشت ساله ایران و عراق است که در بین رزمندگان ملقب به ابوعمار بود.

توجه و به زندگی شهدا و به خصوص فردی مثل ابوعمار در این اوضاع به همه ما کمک می‌کند تا به فطرت پاک خود روجوع کنیم و مسیر رشد و تعالی را سریعتر بپیماییم.

حبیب الله افتخاریان در سال ۱۳۳۴ در خانواده‌ای مذهبی در بهشهر چشم به جهان گشود. در ۴ سالگی پدر بزرگوارش به رحمت خدا رفت و تحت سرپرستی مادر صبور و شجاع و عموی مهربانش بزرگ شد.

پس از دوران طفولیت با گذشت ایام، خصوصیات اخلاقی و انسانی وی آشکار‌تر شد و در بین دوستان و هم سن و سال‌های خود به خوبی می‌درخشید. از همان ابتدای زندگی با قرآن و اهل بیت آشنا شد و در جلسات قرآن حضور فعال داشت. پس از اتمام مرحله ابتدائی و شروع دبیرستان، شور و شوق بیشتری نسبت به اسلام در وی ایجاد شد و توجه به دانش اندوزی و مطالعات مذهبی توام با مطالعه علوم و معارف اسلامی در او اوج گرفت. او تلاش زیادی در به کار گیری اندوخته‌های مذهبی اش در عرصه عمل داشت.

مقطع ابتدائی «حبیب‌الله»، در دبستان آیت‌الله نبوی فعلی زادگاهش بهشهر طی شد. سپس به دلیل شرایط نامطلوب مادی خانواده، تحصیل در مقاطع بالاتر را در کلاس‌های شبانه، توأم با کار و تلاش از سر گرفت و موفق به اخذ دیپلم شد.

بعد از پایان خدمت سربازی، سال ۱۳۵۵ در اداره برق اصفهان مشغول به کار شد و در همین ایام، مبارزات سیاسی علیه رژیم را از سر گرفت. بعد از دستگیری یکی از دوستانش در سال ۱۳۵۶، عازم بهشهر شد و فعالیت­های انقلابی خود را در آن جا ادامه داد. سپس در همین سال (۱۳۵۶)، جهت ادامه تحصیل به آلمان رفت و در دانشگاه عالی فنی فرانکفورت مشغول به تحصیل شد.

حبیب‌الله در آن‌جا بود که با افکار و شخصیت امام خمینی (ره)، بیشتر آشنا شد. او حتی برای دیدار با امام به نوفل‌لوشاتو رفت و برای اقامت در آلمان یا برگشت به کشور، از ایشان کسب تکلیف کرد. سپس با ترغیب ایشان نسبت به حضور در صحنه انقلاب، برای تکمیل دوره آموزش‌های تخصصی، نظامی و چریکی، به فلسطین رفت و از آن‌جا راهی سوریه و لبنان شد.

حبیب‌الله که به خاطر پسرش عمار از طرف امام خمینی، «ابوعمار» لقب گرفته بود، در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، از محافظان ویژه ایشان در بازگشت به وطن بود.

حبیب‌الله در اسفند همین سال (۱۳۵۷)، در پی فرمان امام (ره) مبنی بر تشکیل سپاه، به اصفهان رفت و به عنوان پایه‌گذار سپاه پاسداران این شهر، تلاش زیادی کرد. سپس برای مبارزه با قائله ضد انقلاب، عازم گنبدکاووس و بندرترکمن شد و به عنوان فرمانده سپاه پاسداران بندرترکمن، رشادت‌های فراوانی از خود نشان داد.

با شروع جنگ تحمیلی، ابوعمار از همان آغازین روز‌های جنگ، فرماندهی تیپ ۲۵ کربلا را به عهده گرفت. او با همین سمت، در عملیات‌های فتح‌المبین، بیت‌المقدس و رمضان و خنثی‌سازی حمله دشمن در سرپل‌ذهاب، نقش مهمی ایفا کرد. علاوه بر آن، در جنگ‌های نامنظم نیز با دکتر چمران همراه بود. اگرچه، قائم‌مقام قرارگاه ابوالفضل در جنگل‌های گیلان و مازندران، معاونت قرارگاه حمزه و فرماندهی سپاه مریوان، مسئول آموزش نظامی در ستاد منطقه ۳، جانشین واحد عملیات در اصفهان، مسئول تشکیل انجمن‌های اسلامی، فرمانده آموزش بسیج در کردستان، فرمانده توپخانه در سرپل ذهاب، فرمانده نیرو‌های بسیج گنبد، و جانشین تیپ کربلا، از دیگر خدمات ارزنده حبیب‌الله می‌باشد.

“محمدکریم بارنامه” ـ یکی از پیشمرگان کرد ـ می‌گوید: «یک روز جهت تعقیب گروهک کومله و دموکرات، به روستا‌های اطراف مریوان رفتیم. ما بعد از کسب پیروزی، با یک تویوتای شش سیلندر برگشتیم. همه بچه‌ها گرد و خاکی بودند. ابوعمار ما را در سپاه پیاده کرد و دستور داد که حمام را برای بچه‌ها آماده کنند. من تا آن لحظه فکر می‌کردم که او یک بسیجی اعزامی است. اما بعد، از یک بسیجی پرسیدم: او کیست؟ گفت: فرمانده سپاه است. او با این‌که فرمانده ارتش بود، در آن روز و در آن لحظه بحرانی، پشت تویوتا با ما برگشت.

از دیگر مشخصه‌های ابوعمار، رابطه عمیق او با خانواده‌های معظم شهدا بود. وی با داشتن روحیه‌ای سرشار از محبت و صمیمیت، همواره نزد آن‌ها از جایگاهی عالی برخوردار بود.

رقیه سراجیان درباره همسرش این‌گونه روایت می‌کند: «نمازش همیشه اول وقت بود. اوایل ازدواج‌مان که به آن صورت نماز جماعت برپا نمی‌شد، ما سعی می‌کردیم که در خانه، با بچه‌ها نماز بخوانیم. او علاوه بر آن، به فرزندان‌مان سفارش می‌کرد که حتما بعد از نماز، یک آیه قرآن بخوانند.»

بانو سراجیان در ادامه گذری به خاطره‌ای دور می‌زند، که خواندنش خالی از لطف نیست: «وقتی عمار سه، چهار ساله بود، همسرم حبیب‌الله اکثر نیمه‌شب‌ها از خانه بیرون می‌رفت. برایم سوال شده بود که او کجا می‌رود؟ یک شب که از او پرسیدم، گفت: می‌خواهی به تو بگویم؟ گفتم: بله. گفت: فقط اگر آمدی، نترس. بعد، یک شب با هم به یکی از قبرستان‌های اصفهان رفتیم. در آن‌جا برق نبود؛ فضایی بزرگ و تاریک بود. دیدم که او، در انتهای قبرستان، برای خودش یک قبر کنده بود، که به داخل آن می‌رفت و از خدا طلب مغفرت می‌کرد.

سرانجام، حبیب‌الله در ۱۹ اسفند ۱۳۶۳ در بمباران شهر مریوان، حین کمک‌رسانی و هدایت مردم به پناهگاه، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. سپس، با بدرقه یادگارانش «محمد، مهدی و محدثه»، تا بوستان بهشت فاطمه بهشهر بدرقه شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

-- بارگیری کد امنیتی --

[html_block id="258"]